Monday, January 27, 2014


Στεκόμουν στην ουρά
Όταν αποφάσισα να βάλω τα παιδικά μου μάτια.
Είχα πολύ καιρό να τα χρησιμοποιήσω.
Τα βάζω σε κάτι τέτοιες στιγμές
Που δεν μου αρέσει αυτό που βλέπω.

Και τότε τους είδα.
Αυτοί που μέχρι πριν ένα λεπτό στεκόντουσαν ακίνητοι, μουντοί
Τώρα έγιναν πολύχρωμες φιγούρες
που περίμεναν να πάρουν εισητήριο
Για μια κούρσα μέχρι την άκρη της γης
Γελώντας και πειράζοντας ο ένας τον άλλο.

No comments:

Post a Comment

Ο καιρός της ποιητικής δικαιοσύνης Μας έβαλε η φύση να κοιτάζουμε τούτη την άνοιξη από το παράθυρο...  Έξω μια κάμπια  "Εσύ τι θέ...