Saturday, September 14, 2019

Πάντα πάω αργά στο σουπερμάρκετ.
Λίγο πριν κλείσει.
Θέλω πολύ να εξηγήσω στην κοπέλα στο ταμείο
που με κοιτάει τσαντισμένη 
ότι είναι η μόνη ώρα που όλοι οι αριθμοί είναι μονοί,
αλλά δεν μου χρωστά να καταλάβει.
Αν δεν με περίμεναν εκείνες οι μουσούδες πίσω απ’ την πόρτα
θα το έκαιγα το σπίτι.
Τόσος καιρός μα παρέμεινε μια στέγη.
Να’ ναι και αλλού οι σχέσεις μερικής απασχόλησης;





Her zaman geç saatlerde giderim markete.
Kapanmadan hemen önce.
Bana kızgın kızgın bakan kasadaki kıza
gerçekten açıklamak isterim
tüm sayıların ancak bu zamanda tek olduğunu
ama anlama borcu yok bana.
Eğer o burnular kapının arkasında beni beklemiş olmasaydı
Yakardım bu evi
Bunca zaman bir çatıdan başka bir şey olamadı.

İlişkiler başka yerlerde de mi yarı zamanlı?




Σε ίση πια απόσταση
από την πρώτη ανατολή και τη τελευταία δύση
όλοι για μια εκδίκηση ζούμε
σκέφτεται
έχει πάντα δίκιο ο τρελός του χωριού
θυμάται
το φεγγάρι που αγάπησε τη μέρα
αναστενάζει


İlk şafaktan ve son gün batımından
Eşit mesafedeyken artık
hepimiz bir intikam için yaşıyoruz
düşünüyor
her zaman haklıdır köyün delisi
hatırlıyor
gündüzü seven ay

çekiyor

Ο καιρός της ποιητικής δικαιοσύνης Μας έβαλε η φύση να κοιτάζουμε τούτη την άνοιξη από το παράθυρο...  Έξω μια κάμπια  "Εσύ τι θέ...