Τη μέρα που είδες για τελευταία φορά τον ήλιο

όλα τα χρώματα γκρίζο.

Και από τότε εγώ όλο και κρυώνω.

Τη μέρα εκείνη της τελευταίας σου αναπνοής

ο κόσμος μαράθηκε.

Και είναι από τότε που ασφυκτιώ.

Τη μέρα που πάτησες για τελευταία φορά τη γη
τίποτα δεν είχε μείνει όρθιο.
Και είναι από τότε που δεν έχω πατρίδα. 

Güneşi son kez gördüğünde sen
tüm renkler gri.
O günden beri üşüyorum ben.

Son nefesini aldığın gün

Solmuştu dünya...

Ve o günden beri boğuluyorum ben.

Toprağa son kez bastığın o gün
taş taş üstünde kalmamıştı.
O günden beri de yurdum yok benim.

Άγνωστος στρατιώτης: Άσε με να κρυφτώ στη μήτρα σου. Εκεί δεν θα με βρει κανείς.
Γυναίκα: Το μόνο που δεν φοβάμαι από τον άνθρωπο είναι το βρέφος του.
Άγνωστος στρατιώτης: Άσε με να γίνω το βρέφος σου.
Γυναίκα: Δεν έπρεπε να μεγαλώσεις.
Άγνωστος στρατιώτης: Δεν ήθελα να γίνω στρατιώτης.
Γυναίκα: Ούτε αυτός που θα σε σκοτώσει.
Άγνωστος στρατιώτης: Όταν με βρουν να τους πεις το όνομα μου.
Γυναίκα: Δεν πρόλαβα να μάθω ποιος είναι. Γράψτε... Άγνωστος που δεν ήθελε να είναι στρατιώτης.