Σε τούτο το νησί
Κάθε καλοκαίρι
και μια τιμωρία.
Το χρυσό μήλο το κρατήσαμε για μας.
Η θεά μας, μας απαρνήθηκε.
Μέχρι να κάνουμε ειρήνη
και να εξιλεώσουμε τα καλοκαίρια
και όλα τα θύματα που βαφτίσαμε ήρωες.


Bu adada Her yaz bir ceza. Altın elmayı kendimize sakladık. Tanrıçamız bizi reddiyor Barış yapana Yazları ve kahraman olarak Adlandırdığımız tüm kurbanları bağışlatana kadar

Εκεί που η φωνή των γλάρων γίνεται ένα με την φωνή του μουεζίνη
το τσάι μυρίζει θάλασσα
το βαπόρι πηγαινοέρχεται κάθε μέρα από την Ευρώπη στην Ασία
ο σταυρός και το μισοφέγγαρο πηδούν από τρούλο σε τρούλο
από τον ένα λόφο στον άλλο η Ανατολή γίνεται Δύση
εκεί που η θάλασσα μεταμορφώνεται σε ποταμό
στις πόλεις της Πόλης
εκεί γυρνώ και ξαναγυρνώ
μέχρι να με κάνει δικής της
γιατί Αυτή δεν είναι κανενός.

Martı seslerinin müezzin sesiyle birleştiği yer

çay deniz kokuyor

vapur her gün Avrupa'dan Asya'ya gidip geliyor

haç ve hilâl kubbeden kubbeye atlıyor
Tepeden tepeye Anadolu Batı oluyor

deniz nehre dönüşüyor

Şehrin şehirlerinde

oraya dönüp duruyorum

Onun olana kadar

O kimseye ait değil zira.