Saturday, March 5, 2016

Εκεί που η φωνή των γλάρων γίνεται ένα με την φωνή του μουεζίνη
το τσάι μυρίζει θάλασσα
το βαπόρι πηγαινοέρχεται κάθε μέρα από την Ευρώπη στην Ασία
ο σταυρός και το μισοφέγγαρο πηδούν από τρούλο σε τρούλο
από τον ένα λόφο στον άλλο η Ανατολή γίνεται Δύση
εκεί που η θάλασσα μεταμορφώνεται σε ποταμό
στις πόλεις της Πόλης
εκεί γυρνώ και ξαναγυρνώ
μέχρι να με κάνει δικής της
γιατί Αυτή δεν είναι κανενός.

Martı seslerinin müezzin sesiyle birleştiği yer
çay deniz kokuyor
vapur her gün Avrupa'dan Asya'ya gidip geliyor
haç ve hilâl kubbeden kubbeye atlıyor
Tepeden tepeye Anadolu Batı oluyor
deniz nehre dönüşüyor
Şehrin şehirlerinde
oraya dönüp duruyorum
Onun olana kadar
O kimseye ait değil zira.

No comments:

Post a Comment

Ο καιρός της ποιητικής δικαιοσύνης Μας έβαλε η φύση να κοιτάζουμε τούτη την άνοιξη από το παράθυρο...  Έξω μια κάμπια  "Εσύ τι θέ...