Thursday, August 9, 2018


Τη μέρα που είδες για τελευταία φορά τον ήλιο
όλα τα χρώματα γκρίζο.
Και από τότε εγώ όλο και κρυώνω.

Τη μέρα εκείνη της τελευταίας σου αναπνοής
ο κόσμος μαράθηκε.
Και είναι από τότε που ασφυκτιώ.

Τη μέρα που πάτησες για τελευταία φορά τη γη
τίποτα δεν είχε μείνει όρθιο.
Και είναι από τότε που δεν έχω πατρίδα. 


Güneşi son kez gördüğünde sen
tüm renkler gri.
O günden beri üşüyorum ben.

Son nefesini aldığın gün
Solmuştu dünya...
Ve o günden beri boğuluyorum ben.

Toprağa son kez bastığın o gün
taş taş üstünde kalmamıştı.
O günden beri de yurdum yok benim.


No comments:

Post a Comment

Ο καιρός της ποιητικής δικαιοσύνης Μας έβαλε η φύση να κοιτάζουμε τούτη την άνοιξη από το παράθυρο...  Έξω μια κάμπια  "Εσύ τι θέ...