Σε ίση πια απόσταση
από την πρώτη ανατολή και τη τελευταία δύση
όλοι για μια εκδίκηση ζούμε
σκέφτεται
έχει πάντα δίκιο ο τρελός του χωριού
θυμάται
το φεγγάρι που αγάπησε τη μέρα
αναστενάζει

İlk şafaktan ve son gün batımından

Eşit mesafedeyken artık

hepimiz bir intikam için yaşıyoruz

düşünüyor

her zaman haklıdır köyün delisi

hatırlıyor

gündüzü seven ay

iç çekiyor