Tuesday, October 11, 2011


Η αλήθεια κρύφτηκε μες στους αιώνες.
Μα ήρθε η ώρα ναμιλήσω.
«Εσύ γεννήθηκες για τα μεγάλα!»
Μου είπαν... και μου έδωσαν το χρησμό.
«Εσύ θα φέρεις πίσω την αγάπη που μας κλέψανε,
Τέρατα και άνθρωποι της μοναξιάς στρατιώτες».
Δεν έμαθε ποτέ κανείς πως οι σειρήνες εκείνο το βράδυ
Δεν είπαν κανένα τραγούδι.
Άδικα με είχαν δέσει οι σύντροφοι μου στο κατάρτι.
Κανείς δε πίστεψε ποτέ ότι δεν κατάφερα να λύσω
Το αίνιγμα της Σφίγγας μα αυτή γκρεμίστηκε από το βράχο
Για να περάσω.
Η Μήδεια σκότωσε για μένα τα παιδιά μας
Για να την εγκαταλείψω χωρις τύψεις. 
Η αλήθεια θάφτηκε μες στους αιώνες.
Την αγάπη δεν την έκλεψε κανείς.
Η αγάπη μας άφησε για να ζήσει με τα πλάσματα της μοναξιάς.


No comments:

Post a Comment

Ο καιρός της ποιητικής δικαιοσύνης Μας έβαλε η φύση να κοιτάζουμε τούτη την άνοιξη από το παράθυρο...  Έξω μια κάμπια  "Εσύ τι θέ...