Αγαπημένε μου,

Δεν ξέρω αν θα πάρεις ποτέ αυτό το γράμμα,

γιατί απόψε όλα τα μπουκάλια έχουν γεμίσει από κύμα

και βυθίστηκαν.

Ήθελα όμως πολύ να μάθεις ότι σ’ εκείνο το ναυάγιο

ήταν η φωνή σου που μου θύμιζε

πως το ταξίδι ακόμα συνεχίζεται.

Τώρα που το ξημέρωμα με βρίσκει στην ακρογιαλιά

αυτό που λείπει είναι η φωνή σου...