Sunday, June 12, 2011

Μια νοσταλγία με ενώνει πάντα

με κάθε ψυχή που γεύτηκα,

με κάθε σώμα που άγγιξα,

με κάθε χώμα που αγάπησα.

Μια εγώ και μια οι άλλοι με εξορίζουν.

Σε κάθε φωλιά αφήνω ένα κομμάτι μου.

Για να έχω έτσι,

πάντα ένα λόγο για να γυρίζω πίσω

και ένα λόγο για να φεύγω πάλι.

Μια εγώ και μια οι άλλοι με εξορίζουν.



Hep bir nostalji beni

tattığım her ruhla

dokunduğum her vücütle

Sevdiğim her toprakla birleştiriyor.

Kah ben kah başkaları beni sürgüne gönderiyor.

Her yuvada benden bir parça bırakıyorum.

Böylece, her defa

geri dönebilmek için

Ve yeniden gidebilmek için

bir sebebim oluyor.

Kah ben kah başkaları beni sürgüne gönderiyor.


No comments:

Post a Comment

Ο καιρός της ποιητικής δικαιοσύνης Μας έβαλε η φύση να κοιτάζουμε τούτη την άνοιξη από το παράθυρο...  Έξω μια κάμπια  "Εσύ τι θέ...