Sunday, June 12, 2011

Από τα απαλά μου νύχια
σε γύρευα σε χίλια δυο
και σε βρήκα σε άλλα τόσα.
Μα πρέπει κάπου να έχει ειπωθεί
πως γλιστράς μέσα απ’ τα δάχτυλα σαν νερό
και γίνεσαι αέρας …
Για σένα φύτεψαν τριαντάφυλλα στο φεγγάρι,
χωρίς ποτέ να λογαριάσουνε τ’ αγκάθια.


Küçük parmaklarımla

bin bir şeyde dokunmaya çalıştım sana.

Fakat bir zamanlar söylenmiş olmalı ki

parmaklardan su gibi akıp

rüzgar olursun...

Senin için ayda gül diktiler

dikenleri göze alarak.

 

No comments:

Post a Comment

Ο καιρός της ποιητικής δικαιοσύνης Μας έβαλε η φύση να κοιτάζουμε τούτη την άνοιξη από το παράθυρο...  Έξω μια κάμπια  "Εσύ τι θέ...