Όταν οι κραυγές σου ακούστηκαν από τον θάλαμο αερίων 

το αστέρι λύγισε, το τρίγωνο γονάτισε.

Όταν πέταξαν το άψυχο σώμα σου στο κρεματόριο

το αστέρι πάγωσε, το τρίγωνο παρέλυσε.

Όταν έριχναν τις στάχτες σου στον ποταμό Βιστούλα

το αστέρι έσβησε, το τρίγωνο έγινε μια ευθεία γραμμή.

Άφησαν όμως ανέγγιχτα τα μαλλιά σου, τα ρούχα, 

τα παπούτσια, τα γυαλιά σου…

Δεν λογάριασε η σβάστικα ότι αυτά θα σε κρατούσαν ζωντανό 

στα χρόνια που θα ‘ρχονταν.

 

΄Αουσβιτς – Μπίρκεναου 2018